Reistijd als extra-tijd

3

De laatste tijd valt mij op dat veel mensen overal zo snel mogelijk willen zijn. Het vliegtuig wordt boven de trein of bus verkozen, Google Maps berekent automatisch de snelste route voor ons en op het perron schalt door de luidsprekers: “De intercity van 10:44 uur komt eerder aan op station Arnhem Centraal dan de sprinter van 10:28 uur.” En dan is daar nog ‘vertraging’, die is natuurlijk uit den boze omdat wij en onze planningen daar al helemaal van in de war raken. Er wordt alles op alles gezet om zo snel mogelijk op de volgende bestemming te zijn.

Maar ik verkies de trein en bus boven het vliegtuig, ik neem de lange route die Google Maps mij geeft en noem het geen ‘omweg’, maar ‘ook gewoon een route’ en ik kom liever een kwartier later aan op het station van Arnhem Centraal. Voor mij voelt de reistijd naar een bestemming, of dat nu naar werk, een afspraak of een reisbestemming is, namelijk als extra-tijd. Een soort tussentijd of rustmoment waarin ik kan nadenken, kan bezinnen. Waarin ik eindelijk eens tijd heb om even niets te doen, en vooral: niets te moeten.

Mijn lievelings-niets-doen-activiteit onderweg in de trein of bus is alleen met mijn gedachten zijn terwijl ik uit het raam staar en het landschap voorbij zie razen. Maar ook een boek lezen of naar een meditatie luisteren zijn fijne niets-doen-activiteiten. En als ik wandel of fiets doe ik zo een rondje extra om langer naar mijn luisterboek of favoriete album te kunnen luisteren. Boven deze activiteiten hangt trouwens een heel groot bord met ‘mag’ en berg ik mijn oude vertrouwde bord met ‘moet’ ergens ver weg op.

Vaak kijken mensen mij een beetje scheef aan als ik vertel dat ik liever langer onderweg ben terwijl het sneller kan. Maar volgens mij is het een kwestie van je denkwijze omdraaien. Ik heb het idee dat de meeste mensen vooral bezig zijn met hoe alles nog sneller, beter en efficiënter zou moeten. Maar wat gebeurt er als meer mensen inzien dat het ook allemaal langzamer en rustiger kan? Als we niet in paniek raken van vertraging, maar vertraging in zijn algemeenheid implementeren in ons dagelijks leven? Dat we zelf ook eens stilstaan als de trein dat doet. Dat we zouden denken: heerlijk dat we nu middenin een weiland stilstaan, mooi uitzicht en eindelijk eens tijd voor niets.

Ik ben in ieder geval mijn reistijd niet kwijt, maar rijk.

– Geschreven door Lara Sieperda. Je kunt Lara volgen via @larareist.nl en larareist.nl.

Wil je ook een lezerscolumn inzenden? Dat kun je hier doen.

Foto door Felix Mittermeier.

3 Comments

  1. Fleur Reply

    Wauw! Wat een mooie blog. En wat een fijn inzicht wat ik mee kan nemen in mijn dagelijks leven! In plaats van “geïrriteerd” te zijn over dingen als bijv. een file kan ik ook genieten van de extra tijd die ik krijg.. 🙂

  2. Carola Reply

    Ik denk toch echt dat die druk voor snelheid komt vanuit de maatschappij. Je ontkomt er niet aan. Als ik naar werk ga moet ik met de auto, dus geen tijd om even lekker te lezen. Ben ik te laat dan komen andere mensen, door mij in problemen met hun werk. Dus dat voorkom ik liever. Dat geeft stress zodra er opeens een file opdoemt. Toen ik nog voor een werkgever werkte was die niet happy als ik te laat op werk verscheen. Al vond ik het zelf niet zo’n punt, het werd een punt. Alleen op vrije dagen of in vakantie is het dus voor mij mogelijk te ontkomen aan de tijdsdruk. Dan kan ik eens een rustigere langere route nemen. Wat ik op dat moment dan ook heerlijk vind. Maar hoe graag ook het ook anders zou willen, de druk vanuit de maatschappij zal er altijd zijn.

  3. Lara Reply

    Dank je wel voor de reacties! Fijn dat het een nieuw inzicht heeft gegeven. 🙂 En het is zeker lastig met de druk die voorkomt uit de maatschappij, maar ik geloof er wel in dat als we het meer hierover gaan hebben (rustiger aan doen en langzamer leven) er misschien toch wat verandering in zou kunnen komen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *