Voorjaarsbloemen

36

De eerste voorjaarsbloemen komen op in de tuin. Nieuw leven! Al sinds begin februari -nee, stiekem al sinds januari- kijk ik de sneeuwklokjes en de narcissen uit de grond. In december, toen we net de sleutel van ons huis hadden gekregen, heb ik meteen diverse bloembollen in de grond gestopt. Het was een leuke verrassing van mijn vader, die een doos bloembollen had opgestuurd. “Zes maanden lang, elke maand nieuwe bloemen in de tuin!” stond er op de doos. 

Totaal onwetend over hoe je bloembollen het beste in de grond kunt stoppen, maakte ik wat kuiltjes in het bemoste gras, stopte de bollen erin, en dekte ze toe met een laagje mos. Op hoop van zege… 

Daarna kwam het lange wachten. December, januari, oké vooruit februari ook nog. Maar er gebeurde niets. Hoe graag ik ook wil dat de bollen uitkomen, ze volgen hun eigen ritme. Sommige doen het misschien helemaal niet. Andere wellicht volgend jaar. In de natuur kun je niets afdwingen. 

De afgelopen weken heb ik ook binnen nieuw leven geprobeerd te maken. De vensterbanken staan vol met langwerpige plastic bakken en in de keuken staan twee mini-kasjes vol kweekbakjes en potjes gemaakt van krantenpapier. Ik heb onder meer cosmea en salvia voorgezaaid, en inmiddels staan er vrolijke, groene sprietjes uit hun potjes te groeien.

Ik vind het zo’n prachtig en wonderlijk proces om te zien. Je vult een potje met grond, stopt er één zaadje in, en na slechts een dag of vijf beginnen in de eerste potjes al kleine groene steeltjes naar boven te komen. Niet veel later ontstaan de kiemblaadjes en na een week of drie kun je al duidelijk de contouren zien van wat straks een mooie plant in de tuin zal gaan zijn. 

Nog even geduld; zodra de nachtvorst ook hier verdwenen is, kan ik ze gaan uitplanten in de tuin, en kunnen de kleine, jonge plantjes uitgroeien tot grote, mooie planten. En nee, niet álle zaadjes zijn opgekomen. In sommige bakjes is niets gebeurd, in andere heeft het premature plantje vroegtijdig ’t loodje gelegd. 

Maar hiermee bezig zijn -bloembollen poten, zaadjes planten- doet me beseffen dat de natuur haar eigen ritme volgt. Wij mensen laten ons zo makkelijk meevoeren met de chaos van de dag, met het opgelegde ritme van de maatschappij. Het lijkt alsof we niet anders kunnen, maar het voelt tegelijkertijd zo onnatuurlijk aan. Ook wij mensen hebben ons eigen ritme. En ik denk dat het goed kan zijn daar iets vaker bij stil te staan. Wat is jouw ritme? In welk tempo groei jij het beste? 

De bloembollen heb ik misschien niet goed in de grond gestopt, en wellicht ook net te laat in het seizoen. Helaas, het is niet anders. Toch zie ik in de tuin hoe het leven weer langzaam naar boven komt. 

Want opeens, halverwege maart, waren ze daar: een paar krokussen in de tuin! Had ik die daar gepland? Ik keek het na op de verpakking van mijn bloembollen, maar de krokus zat er helemaal niet bij. Gewoon een cadeautje van moeder natuur, helemaal gratis! Mijn geduld werd beloond.

– Geschreven door Linda. Je kunt Linda volgen via @zweedsboshuisje.

Wil je ook een lezerscolumn inzenden? Dat kun je hier doen.

Foto door Karolina Grabowska.

36 Comments

  1. Lara Reply

    Wat leuk om te lezen! Sinds een jaar heb ik ook een tuintje en ben als een kind zo blij als mijn eigen gezaaide plantjes opkomen, blijft toch wel bijzonder. 🙂

  2. Mona Reply

    I have fun with, cause I discovered exactly what I was taking a
    look for. You have ended my four day lengthy hunt!
    God Bless you man. Have a great day. Bye

    My webpage – make money online (Mona)

  3. Sammie Reply

    I have not checked in here for a while as I thought it was getting boring, but
    the last few posts are great quality so I guess I will add you back to my daily bloglist.
    You deserve it my friend 🙂

    Here is my web site … free online coupons (Sammie)

Laat een antwoord achter aan Lara Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *